Kołek trzyma dzięki temu, że rozpiera się w ścianie albo zakleszcza za jej ścianką. Dlatego ten sam kołek, który świetnie trzyma w betonie, w pustaku może się obracać. Najpierw sprawdź, z czego jest ściana: wywierć otwór i zobacz, jaki pył wychodzi i czy wiertło w pewnym momencie „wpada”.
| Ściana | Kołek | Wiertło | Wkręt |
|---|---|---|---|
| Beton, cegła pełna, kamień | rozporowy nylonowy | równe średnicy kołka, z udarem | 1–2 mm cieńszy od kołka, np. kołek 8 → wkręt 5–6 mm |
| Pustak ceramiczny, cegła dziurawka | uniwersalny długi | bez udaru — udar rozbija ścianki pustaka | dłuższy od kołka o grubość mocowanego elementu |
| Beton komórkowy | uniwersalny długi albo kotwa chemiczna | bez udaru, o 1 mm mniejsze | j.w. |
| Płyta g-k | metalowy do płyt g-k | 8 mm, bez udaru | w komplecie z kołkiem |
| Drewno, płyta OSB | bez kołka | nawiercenie 60–70 % średnicy wkrętu | wkręt do drewna |
Trzy zasady, które oszczędzą ścianę
- Otwór głębszy od kołka o 10 mm. Pył na dnie otworu nie wypchnie wtedy kołka.
- Wyczyść otwór — wydmuchaj albo odkurz pył. W czystym otworze kołek rozpiera się równo.
- Kołek schowany w ścianie, nie w tynku. Tynk się kruszy, więc kołek wbij tak, by jego kołnierz opierał się o mur.
Ile uniesie kołek?
Nośność podaje producent kołka dla konkretnego podłoża. Przy szafkach kuchennych i półkach na książki licz ostrożnie: rozłóż ciężar na co najmniej dwa kołki i wybierz większą średnicę. Ciężkie elementy (umywalka, bojler, telewizor na wysięgniku) mocuj kotwami stalowymi albo chemicznymi.
Tabela to punkt wyjścia do wyboru. Przy mocowaniach, od których zależy bezpieczeństwo, sprawdź dane techniczne konkretnego kołka.